علت پرخاشگری کودکان دو سه ساله و راهکارهای آن

خشونت در کودکان

چرا کودکان 2ساله پرخاشگر میشوند؟
شما در حال تماشای فرشته کوچکتان در پارک بازی هستید و فکر میکنید داشتن او چه نعمت بزرگی است. ناگهان او دست کوچک خودش را عقب میبرد و توی بینی بچه ی دیگری میکوبد! شاید برای شما (و بقیه والدین توی پارک بازی) خیلی شوک کننده باشد، اما تهاجم بخش طبیعی رشد کودک است. مهارتهای ابتدایی زبان، تمایلهای وحشی مستقل شدن، و نیروی آنی کودکان، این سن را کاندیدهای ابتدایی برای کنش فیزیکی میکند . نادین بلاک مدیر اجرایی موسسه Effective Discipline میگوید: درجه ای از زدن و گاز گرفتن کاملا نرمال است چون کودکان دو ساله  بسیار بر “من” و “مال من” تمرکز میکنند.

این مقاله توسط مرکز روانشناسی و مشاوره مهر به شما تقدیم می شود:

پس وقتی رفتار بچه دو ساله شما ممکن است شما را خجالت زده  و نگران کند و قطعا درست نیست که به بچه های دیگر صدمه بزند، به معنای این نیست که شما یک بچه قلدر بار آورده اید. با آرامش اجازه دهید کوچولوی شما بفهمد که رفتار تهاجمی فایده ندارد و راه های دیگری به او نشان دهید که بتواند احساساتش را بروز دهد. میتوانید به او کمک کنید که خودش را کنترل کند و با دیگران کنار بیاید.

پرخاشگری کودکان

در ادامه چندتا از راهکارهای مقابله با پرخاشگری کودکان را مطالعه می کنیم:

سریعا عکس العمل نشان دهید:

وقتی بچه تهاجمی میشود سعی کنید سریعا پاسخ دهید . شاید صبر کنید تا وقتی 3بار برادرش را زد بگویید: کافیه! (مخصوصا وقتی همین یک ساعت قبل ده بار او را شماتت کرده اید) حتی اگر اینطور بود باز هم بهتر است سریعا وقتی کار اشتباهی میکند متوجه شود.

از آن وضعیت برای مدت کوتاهی بیرونش کنید. برای یک بچه 2ساله حتی چند ثانیه هم کافی است، باید رفتارش با نتیجه ای همراه شود و بفهمد اگر بزند و گاز بگیرد برخی تفریحات را از دست میدهد.

دنبالش کنید:

اگه بچه 2ساله شما توی زمین بازی وارد اتاق توپ شده و ناگهان شروع میکند به پرتاب توپها سمت بقیه بچه ها، ببریدش بیرون. با او بنشینید و بازی بقیه بچه ها را نگاه کنید و توضیح دهید وقتی میتواند برگردد داخل که بدون صدمه زدن به بقیه مشغول تفریح شود. مهم نیست چقدر از او عصبانی هستید سعی کنید سرش داد نزنید، کتک نزنید و به او نگویید بچه بدی است. این کار بجای اینکه وادارش کند رفتارش را عوض کند، به آسانی به او یاد میدهد که تهاجم زبانی و فیزیکی همان کاری است که او باید وقت عصبانیت انجام دهد، در عوض به او نشان دهید که کنترل کردن اعصابش اولین کمک برای مدیریت خودش است.

برنامه ی محکمی داشته باشید:

تا جایی که ممکن است به رفتارهای تهاجمی هر دفعه به شکل یکسانی پاسخ دهید. هرچقدر بیشتر قابل پیش بینی باشید (خب دوباره دوستت رو گاز میگیری یعنی یه بار دیگه میری بیرون) زودتر مدلی ایجاد میکنید که بچه شما آن را تشخیص میدهد و انتظار میکشد. حتی اگر کاری کند که شما را جلوی بقیه تحقیر کند باز هم به همان برنامه ادامه دهید اغلب والدین وضع شما را درک میکنند چون همه ما قبلا این را تجربه کردیم.

موسسه مهر

به او خاطر نشان کنید و بگویید:

بعد ازینکه کودکتان را کنار کشیدید کمی صبر کنید تا او آرام شود بعد با آرامش و صبر آنچه که اتفاق افتاده مرور کنید. از او بپرسید آیا میداند چرا از کوره در رفته (عزیزممیدونی چرا انقد از دوستت عصبانی میشی؟) بگویید کاملا طبیعی است گاهی عصبی شود اما درست نیست بزند، لگد پرت کند و گاز بگیرد . بچه 2ساله تان را تشویق کنید تا راه بهتری برای بروز عصبانیت پیدا کند پاسخهای خوب مناسب با سن برای پاسخ خشم او ضربه زدن به توپ و مشت زدن به بالشت و کمک خواستن از بزرگترهاست یا وقتی عصبی است بدون داد زدن به همبازی اش بگوید عصبانی است میتوانید به بچه تان کمک کنید احساساتش را با کتاب خواندن حول یک موضوع درک کند: کتاب “من خیلی عصبی ام” از هریس نیکول هلاندر را امتحان کنید.

زمان تلوزیون را کم کنید:

کارتونهای به ظاهر مظلوم و بچه های ظاهرا معصوم اغلب مملو از فریاد و تهدید و ضربه و زدن هستند پس برنامه ها را برای دو ساله ها کنترل کنید یعنی همراه او آنها را تماشا کنید مخصوصا اگر او مستعد تهاجم است.

اگر در برنامه ای اتفاقی می افتد که شما تایید نمیکنید درباره اش با بچه صحبت کنید : دیدی چطور اون خرس یه خرس دیگه رو هل داد تا چیزی که میخواد بدست بیاره؟ کار خوبی نبود بود؟ (آکادمی آمریکایی کودکان پیشنهاد میدهد بچه های 2ساله و کوچکتر بیشتر از یکی 2ساعت در روز تلوزیون نبینند / به این دلیل میتوانید دفعه بعد این برنامه تلوزیون را رها کنید) ممکن است ببینید بچه تان وقتی فرصتی برای مصرف انرزی اش ندارد تهاجمی تر میشود پس زمان بازی بدون برنامهء زیادی فراهم کنید ، مخصوصا بیرون از خانه، تا انرزی اش تخلیه شود

از کمک گرفتن نترسید:

برخی مواقع تهاجم بچه نیازمند دخالت بیشتری از والدین است. اگر بچه 2ساله تهاجمی تر به نظر میرسد اگر عموما بقیه بچه ها را میزند و دعوا میکند یا اگر تلاشهای شما نتیجه ای ندارد باید با یک روانشناس کودک صحبت کنید. به یاد داشته باشید بچه تان هنوز خیلی کوچک است و با راهنمایی و صبر زیاد اوضاع مثل سابق خواهد شد. (اگر مراجعه به مراکز مشاوره براتون سخته، می تونید از مشاوره تلفنی مرکز مشاوره مهر با شماره 9092301596 استفاده کنید. شاید یه مشاوره تلفنی هم تاحدی نیاز شما را مرتفع کند)

تهاجم در کودکان

شرکت در کارگاه مادر و کودک:

مرکز خدمات روان شناسی و مشاوره مهر (با مجوز سازمان نظام روانشناسی) یکسری کارگاه مخصوص مادران برگزار میکنه بنام “کارگاه مادر و کودک” و همچنین “کارگاه فرزندپروردی”. این مرکز یکی از باسابقه‌ترین موسسات روانشناسی و مشاوره در ایران است که از جدیدترین متدها برای بهبود وضعیت رفتاری کودکان و وضعیت روان والدین بهره می گیره. اگر به دنبال یافتن بهترین روش برای رفتار و تربیت کودک خود هستید، می توانید در این کلاسها شرکت کنید. همچنین می توانید برای مشاوره درباره مشکلات رفتاری کودک خود، روی مشاوران موسسه مهر حساب کنید.

  • شماره تماس مشاوره آنلاین 9092301596
  • شماره تماس مرکز جهت رزرو مشاوره 02188686246 و 09123541829
  • آدرس: تهران – سعادت آباد – خیابان بیست و هشتم – پلاک ۷۶ – طبقه اول

برای یادگیری چیزهای بیشتر، در کانال تلگرام نی نی کده و یا در اینستگرام نینی کده ما را دنبال کنید و یا در فیسبوک نی نی کده عضو شوید.

33 نظر

  1. محمدرضاقیاسی می‌گه:

    درودبرشما
    مطالب وراهنمائی های مفیدی برای خانواده ها،اگربکارببندندمی باشدکه برای آینده ورشدفکری کودکانمان ضروری می باشد.باسپاس اززحمات شماعزیزان قدردانی می کنم.

  2. dena می‌گه:

    سلام خسته نباشید دختر من 27 ماهشه هروقت عصبانی یا هیجانی میشه گاز میگیره لطفا راهنماییم کنید چطوری میتونم عادتشو ترک بدم ممنون

  3. نسرین می‌گه:

    سلام
    من دوفرزند 26ماهه و 7 ماهه دارم فرزند بزرگترم که دوسال و 2ماهش است همیشه به کوچکتره صدمه میزنه خصوصاوقتی به وسابلش دست میزنه باهاش چطور رفتار کنم

  4. محمد می‌گه:

    سلام دختري دو سال ونيمه دارم كه پرخاشگر و لجبازاست كه گاز ميگيرد و چنگ مي اندازد بايد چه كار كنيم من و مادرش لطفا مرا راهنمايي كنيد ممنون

  5. سحر می‌گه:

    من دختر 3 ساله دارم خیلی کم حرف گوش می کند و داد فریاد زیاد میکند. بهانه گیری می کند.لطفا راهنمایی کنید . با تشکر

    • مریم عبادی می‌گه:

      فرزند پسر ۲سال دارم تازهگیا جیغ زیاد میزنه.اصلا تلاش برای حرف زدن نمیکنه

  6. يلدا می‌گه:

    دخترم ٢ سالشه خيلى با همسناى خودش با عصبانيت برخورد ميكنه وقتى چيزى مطابق ميلش نباشه با جيغ زدن و گاز گرفتن خودش و ديگران عصبانيتش رو نشون ميده

  7. صدرا می‌گه:

    سلام
    پسری دارم3.5ساله بسیاردست بزن وپرخاشگرولج باز میباشد ودرضمن قشنگ یا جمله ها را کامل نمیتواند صحبت کند اگرما را راهنمایی کنید ممنون میشویم با تشکر.

  8. فرانک می‌گه:

    سلام دختر 27ماه من در زمان بازی با اطرافیان و زمانی که حوصلش سرمیره همه را چنگ میگیره .این کار برای اوشده عادت هر چه با او صحبت میکنم فقط تا چند ثانیه تاثیر داره دوباره شروع میکنه .ولی اصلا توعصبانیت وناراحتی این کار رانمیکنه ولی نمدون چرا همه فامیل لقب بچه عصبی وپرخاشگر به اودادن او تنها بچه ماست .

  9. آمنا می‌گه:

    سلام
    مطالبتون رو خوندم واقعا عالی بود ممنون بابت سایت خوبتون.
    لطفا در مورد اینکه چیکار کنیم تا در مقابل خشونت بچه ها صبور باشیم هم مطلب بزارید چون واقعا گاهی وقتها خیلی سخت میشه خودمون رو کنترل کنیم.
    با تشکر

  10. مینا می‌گه:

    سلام، پسرمن 3 ساله اس، پسرم از وقتی از شیر گرفتمش عصبی شد و به بچه ها دست بزن داشت تا دوسال و هشت ماهگی بعد برای یه 4 ماهی خیلی خوب شد شده بود یه پسر اروم که همش بقیه بچه ها رو بوس میکرد ولی چند هفته پیش یه تولد رفتیم پسر اونا هم پرخاشگربود هرچی پسرم بهش گفت نی نی نازی ولی اون میزدش از اون شب دو باره این اخلاقش بر گشته لطفا کمکم کنید همه ازش دوری میکنن خیلی اذیت میشم

  11. گیتا می‌گه:

    سلام دختر من 2 سالو یک ماهشه.خیلی جیغ میزنه گریه میکنه اصلا غذا نمیخوره صبح تا شب گرسنه ست شاید یه قاشق اونم برنج بخوره.هرکاری میکنم فایده نداره خیلی ریز مونده وزن نمیگیره افسرده شدم کمکم کنید

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      ✳️✳️معمولا مسیری که بچه‌ها در روند رشد و سرعت وزن‌گیری و افزایش قد طی می‌کنند با یکدیگر متفاوت است و نمی‌توان روند رشد بچه‌ای را حتی با بچه دیگری که همسن و سال خودش است هم مقایسه کرد.

      ✅✅ تصمیم بگیرید و نکات را رعایت کنید :
      براش غذاهایی را که دوست دارد را درست کنید. اما اصلا اصرار بر خوردن نکنید . بذارید جلوش و بذارید خودش بخوره . هر مقدار که دوست داره . حتی کم … اون کم خوردنشو تشویق کنید. مدام بهش نق نزنید که کم می خوری کم می خوری. بر عکس از خودنش راضی باشید . بذارید هر وقت که دوست داره غذا بخوره . اجبار در کار نباشه .✅ اون نقطه ضعف شما که در مورد غذا خوردنش هست را میدونه بنابراین حرص نخورید و نقطه ضعف نشان ندهید . زود غذا را برندارید . حتی اگر نخورد بذارید یکی دو ساعتی غذا در جای خودش باشه . که اگه الان گرسنه نبود نیم ساعت بعد خودش بیاد و غذاشو بخوره .
      موقع غذا خوردن هر چیزی را که باعث حواس پرتیش میشه را بردارید . بذارید فقط غذا باشه و شما و اون
      حتما و حتما در بین وعده های غذایی از غذاهای کم حجم استفاده کنید تا موقع وعده اصلی گرسنه بشه :
      هرگونه مواد غذایی را تا دو ساعت قبل از وعده غذای اصلی به او ندهید . بین وعده غذایی بیشتر از شیر بستنی – آجیل _ و میوه استفاده کنید . اما تا 2 ساعت قبل از وعده اصلی . در این دو ساعت دیگر چیزی به او ندهید تا گرسنه شود . حتی وعده بین غذایی را با اجبار به او ندهید . در بشقاب بگذارید و بگذارید به میل خودش بخورد . چند روز اول سخت است اما هیچ چه ای از نخوردن 2-3 وعده غذا مریض نشده است . یک هفته واقعا تا گرسنه نشده به او غذا ندهید . موقع دادن غذا به او پیشنها کنید که چه چیزی می خواهد . مثلا برای صبحانه پنیر و گردو می خواهد یا خامه و عسل یا کره و مربا یا تخم مرغ …. وقتی خودشان انتخاب می کنند بهتر غذا می خورند . اگر گفت چیزی نمی خواهم ولش کنید . اما دوباره نیم ساعت بعد بپرسید. اگر گفت نمی خواهم باز هم او را رها کنید . بگذارید خوب گرسنه شود .مرتب به او پیشنهاد کنید که فلان چیز را می خواهی . اگر گفت بله برایش بیاورید اگر نه دو باره چی دیگری نیم ساهت بعد پیشنهاد دهید و با آب و تاب هم پینهاد دهید . در سر سفره مرتب از غذا تعریف کنید : به به چه غذای خوشمزه … چه پلوی قرمز و نازی … مثل گل می مونه .با غذا برایش اشکال بسازید مثالا دستتان را بشویید و با فشردن برنج ها توپ درست کنید . پرنده بسازید . هواپیما بسازید . با کمک خودش با غذا مثل اسباب بازی عمل کنید .
      او باید بداند که برای بدست آوردن غذا باید تلاش کند . اگر آنقدر آماده باشد و با اجبار و ناز باشد غذا نمی خورد . بگذارید رقابت برای غذا خوردن در او شکل بگیرد .
      ✳️در مورد دادن داروهای تقویتی هم پزشکان اطفال یاری بگیرید

      موفق باشید
      زهرا صادقیان – درمانگر خانواده و مشاور کودکِ نی نی کده

  12. پریسا می‌گه:

    با سلام پسر من دو سالشه خیلی بچه آروم و دوست داشتنی بود ولی جدیدا خیلی پرخاشگرو عصبی شده بچه هارو میزنه و هلشون میده یه برادر بزرگتر هم داره که 6 سالشه اونم همین طوره با برادر کوچکترش بد رفتاری میکنه نمیدونم از اون یاد گرفته هرکاری که اون میکنه اینم میکنه باید با این دوتا چیکار کنم لطفا راهنماییم کنید ممنون

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      👈آیا تا به حال شده است برادری را ببینید که با هم دعوا نکنند؟ معمولا برادرها، به خصوص در دوران کودکی و نوجوانی، به دلیل خاصی برای شروع دعوا نیاز ندارند؛ کوچکترین و بی اهمیت ترین موضوعات می توانند جنگ بزرگی میان آنها به راه بیندازند اما جالب اینجاست که بیشتر این دعواها به همان سرعت که شروع می شوند، به همان سرعت هم پایان می یابند.
      ✳️علت اصلی دعوا
      معمولاً مخصوصا بچه های کوچکتر. بعضی اوقات مسئله کوچکی را می تواند به دعوایی بزرگتر تبدیل کنند
      👈توجه:
      معمولاً بچه‌ها برای دریافت توجه والدین‌شان با هم رقابت می‌کنند. هرچه والدین پرمشغله‌تر باشند، بیشترین تقاضای بچه ها از آنها برای دریافت توجه آنهاست، و آنها کمتر می‌توانند به هر بچه تمرکز کنند. هنگامی که بچه جدیدی متولد می‌شود، ممکن است برای بچه (بچه های دیگر) سخت باشد که جایگاهشان در کانون توجه والدین را از دست بدهند. بعضی اوقات توجه والدین بر بچه ای که مریض است یا نیازهای ویژه ای دارد (مثلا به خاطر ناتوانی در یادگیری)، متمرکز می‌شود. اگر کودکان احساس کنند که نادیده گرفته شده‌اند، بدرفتاری می‌کنند تا توجهی را که می‌خواهند، به دست آورند.

      👈اشتراک: اکثر خانه‌ها امکانات نامحدودی ندارد. این بدین معناست که به ناچار مجبور خواهند بود، حداقل بعضی از امکانات را تقسیم کنند. دادن یک اسباب بازی یا دیگر دارایی های مورد علاقه به می‌تواند سخت باشد، مخصوصا برای بچه‌های کوچکتر.
      👈شخصیت‌های منحصر به فرد: ممکن است فرزند بزرگترتان سرسخت باشد، درحالی‌که فرزند کوچکترتان آرامتر و درون‌گراتر باشد. تفاوت ها در خلق و خو، می‌تواند به درگیری منجر شود. هم چنین تفاوت سن و جنس، می‌تواند منجر به دعوای شود.
      👈انصاف و عدالت: معمولا بچه‌ها مانند وکیل های کوچک تقاضای انصاف و مساوات دارند و برای آنچه که احساس می‌کنند که حق طبیعی آنهاست، دعوا می‌کنند. احساس رفتار غیرمنصف و حسادت های همشیر، می‌تواند منجر به خشم شود.
      ✅✅مامان عزیز دقت کن:

      ممکن است جیغ زدن شما را دیوانه کند، اما در حین دعوا بیرون باشید، البته تا هنگامی که بچه‌ای در خطر آسیب دیدن باشد. به فرزندانتان اجازه دهید خودشان مشکلاتشان را حل کنند. دخالت کردن مانع از یادگیری بچه ها برای کنترل دعوا می‌شود، و می‌تواند منجر به این شود که به نظر برسد، که شما بچه‌ای را بیشتر از دیگری دوست دارید – مخصوصا اگر شما یک بچه را همیشه تنبیه می‌کنید.

      ✅✅در اینجا چند نکته برای حل و فصل این درگیری ها، هنگامی که دعوا آنقدر بالا می‌گیرد که شما دیگر نمی‌توانید دخالت نکنید، آورده شده است:

      👈جداسازی: بچه هایتان را از صحنه بیرون بیاورید و به آنها اجازه دهید تا در جای خودشان – اتاقشان- آرام شوند. بعضی اوقات نیاز است تا همه‌ی بچه ها کمی از هم دور باشند.

      👈آموزش مذاکره و مصالحه: به فرزندانتان نشان دهید که چگونه مشاجراتشان را به طریقی که هر دو- برادر درگیر راضی باشند، حل کنند. اول، از آنها بخواهید که فریاد نزنند و شروع به گفتگو کنند. به هرکدام فرصت دهید تا قضیه مربوط به خودش را بیان کند، اما داوری نکنید. تلاش کنید تا مشکل را روشن کنید (اینطور به نظر می رسد که تو با دیوید به خاطر اینکه بازی ویدیویی مورد علاقه ات را گرفته است، دعوایت شده)، و از فرزندتان بخواهید راه حلی پیدا کند که برای همه‌ی افراد درگیر مفید باشد. اگر آنها نمی‌توانند با هیچ کدام از ایده های مطرح شده پیش بیایند، شما راه حلی را مطرح کنید. مثلا اگر بچه‌ها به خاطر یک بازی جدید دعوا می‌کنند، پیشنهاد کنید که شما برنامه‌ای بنویسید که برای هرکدام زمانی را برای بازی کردن، مشخص کنید.

      👈قوانین را اجرا کنید: مطمئن شوید که همه بچه ها، قوانین را که شامل آسیب نرساندن، اسم نگذاشتن برای یکدیگر، خراب نکردن وسایل یکدیگر است، رعایت می‌کنند. به بچه‌هایتان اجازه دهید در مورد چگونگی ایجاد و اجرا کردن قوانین، صحبتی داشته باشند. ممکن است آنها تصمیم بگیرند که تنبیه به خاطر ضربه زدن، از دست دادن امتیاز تماشا کردن تلویزیون، برای یک شب باشد.

      👈به کودکتان اجازه دهید که در تصمیم گیری نقش داشته باشند:
      پارتی‌بازی نکنید: حتی اگر یکی از بچه هایتان مدام شما را به زحمت می اندازد ودیگری فرشته است، جانبداری یا آنها را مقایسه نکنید (مثلا با گفتن «چرا تو نمی‌توانی مانند خواهرت باشی؟»). این فقط باعث خواهد شد، که بچه هایتان بیشتر نسبت به هم خشمگین شوند. همچنین دادن امتیاز رفتاری به یک بچه، می تواند رابطه بین شما و بچه هایتان را خراب کند.

      👈همه چیز را با هم برابر نکنید: در یک خانواده، چیزی مانند همسانی کامل وجود ندارد. به یک بچه بزرگتر ضرورتا اجازه داده می شود تا کاری را انجام دهد، که خواهر یا برادر کوچکترش نمی‌تواند. به جای تلاش برای همسان کردن بچه هایتان، با آنها به عنوان افراد منحصر به فرد و خاص رفتار کنید.

      موفق باشید
      زهرا صادقیان – درمانگر خانواده و مشاور کودکِ نی نی کده

  13. زهرا می‌گه:

    سلام سخته نباشید.ببخشید من یک پسر بچه ی دو نیم ساله دارم خودم چون روانشناسی خوندم تقریبا سعی میکنم با توجه به چیزهایی که میدانم تربیتش کنم و موفق هم بودم.فقط بچه ی من خیلی بچه ی مهربانی هست و با بچه های دیگه خیلی رابطه ی خوبی داره ولی وقتی بهش عروسک داده میشه به عروسک پرخاشگری میکنه ميخواستم دلیل و راهکار رو بدونم.ممنون خسته نباشید

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      ✳️کوک شما یاد گرفته که با کودکان دیگر دوست باشد و رابطه خوبی داشته باشد ولی علت اینکه با عروسک خود چنین رفتاری دارد ناشی از این می شود که یا تعداد بالایی عروسک و اسباب بازی در اختیار دارد که احساس دوشت داشتن به عروسک خاصی ندارد بنابراین به شما مامان عزیز پیشنهاد میشود که :
      👈دسته بندی در مورد اسباب بازی های کودک انجام دهید بطور مثال از بین چند عروسک به بگویید تنها یک عروسک را میتوانی انتخاب کنی و بقیه قرار است که بروند در کمک استراحت کنند
      👈شما بعنوان مادر بجهی عروسک زمانیکه فرزند شما نسبت به آن پرخاشگری میکند حرف بزنید مثل این (آخ دردم گرفت من رو زدی ) با کودکتان بازی کنید و شما در نقش عروسک با او صحبت کنید
      👈 کودک احسای میکند عروسک جان دارد و شروع به برقراری رابطه خوب با آن میکند
      👈 در زمان خواب بجای عروسک صحبت کنید بطور مثال (میخوام کنار تو بخوابم) و عروسک را در زمان خواب کنار فرندتان قرار دهید
      👈در زمان خروج از منزل از عروسک خداحافظی کند و به او بگوید زود برمیگردم .
      موفق باشید
      زهرا صادقیان – درمانگر خانواده و مشاور کودکِ نی نی کده

  14. حلما می‌گه:

    سلام من پسری 15 ماهه دارم وقتی عصبانی میشه سرش رو به زمین میکوبه و به بچه های دیگه چنگ میندازه لطفا راهنمکایی ام کنید چطور باهاش رفتار کنم

  15. مامان آروین می‌گه:

    سلام و خسته نباااشید
    مرسی از مطالب خوبتون به من شخصاا خیلی کمک کرد
    چون من به این مشکل دچاار شدم و قبل از خواندن مطالب شما او را دعوا میکردم و حالاا فهمیدم چه اشتباه بزرگی میکردم
    آروین مامان ببخشید

  16. زهره می‌گه:

    با سلامو خسته نباشید،من پسری 28 ماه دارم تقریبا” 10 روزه که هر چی درخواست می کنه سرش رو به زمین می کوبه و با دستش به سرش می زنه. میگن پیش فعال.لطفا” راهنمایی کنید.ممنون

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      👈مامان عزیز کودک شما بيش از بقيه كودكان نياز دارد كه مورد نوازش هاي آرام، دلسوزانه و مهربانانه قرار گيرد. بايد سعي كنید در مواقع مختلف، با لحني آرام، ملايم و محبت آميز با او صحبت هاي دوستانه انجام دهند و همزمان صورت، سر و موهاي او را نوازش نمايند.
      ✳️جهت كاهش تنش در كودكا اجازه دهيد در وان آب و كف به بازي و شنا بپردازند. بازي با حباب ها، اسباب بازي ها، ليزخوردن و شناوري در آب، علاوه بر اينكه تفريح بسيار بزرگي براي بسياري از كودكاني شمرده مي شود، كمك مي كند تا تنش ها و هيجانات كودك به نحو مطلوبي كاسته شود و آستانه تحمل كودك بالاتر رود.
      ✳️به طور كلي اگر كودك شما هم گاهي چنين رفتارهايي از خود نشان مي دهد، سعي كنيد كه زندگي شادتر و تفريحات بيشتري برايش فراهم نماييد. هر روز با او صحبت كنيد، برايش داستان بخوانيد و ترجيحا از كتاب داستان هايي استفاده كنيد كه تصاوير بزرگ و رنگارنگي دارند. باعث مي شود علاقه مندي كودك به كتاب بيشتر شود. كتاب وسليه بسيار خوبي براي پر كردن اوقاتي است كه شما مشغول كار هستيد و فرصت رسيدگي به كودك را نداريد. او مي تواند چندين دقيقه با كتابي كه دوست دارد سرگرم شود بدون اينكه به دنبال وسايل خطرناكي باشد كه شما در دسترسش قرار نمي دهيد يا از او مي گيريد و اين كار باعث ناكامي و خشم او مي شويد. فقط به شرطي كه كودك به كتاب بيش از آن وسايل علاقه مند باشد. پس سعي كنيد با انتخاب كتاب خوب چنين علاقه اي در وي ايجاد كنيد و از عصبانيت هاي ناشي از ناكامي پيشگيري نماييد.
      ✳️راهکار ديگر ماساژ دادن كودك است. ماساژ علاوه بر اينكه تحريكات لمسي مناسبي براي كودك فراهم مي كند، فرصت مناسبي براي كاهش تنش هاي عضلاني و گفتگوي محبت آميز با او است. علاوه بر همه آنچه كه گفته شد، گاهي رفتارهاي خشن يا سخت گيرانه والدين باعث بروز چنين رفتارهاي پرخاشگرانه و خودتخريبي در كودك است.
      ✳️مراقب باشيد كه در تنبيه هاي خود از روش هاي خشن و آسيب زننده و صداهاي بلند استفاده نكنيد. مخصوصا زماني كه رفتارهاي خودتخريبي از كودك سر مي زند هرگز با خشونت و صداي بلند او را از اين كار منع نكنيد؛ چرا كه كودك خودش در شرايط سخت و ناراحتي قرار دارد. بهتر است شما هم ناراحتي و نگراني خود را از وضعيت او به شكل محبت آميزي به وي نشان دهيد تا اعتمادش را نسبت به نگراني هاي دلسوزانه خود جلب نماييد.
      ✳️سعي كنيد سطوح خطرناك منزل را تا حد ممكن اندك سازيد. زماني كه كودك شروع به كوبيدن سر خود به ديوار و… نمود، بلافاصله بالش نرمي را حايل سر او با ديوار بسازيد و در حالي كه سر و صورتش را نوازش مي دهيد بگوييد: «مي دونم ناراحتي، مي خوام بالش رو بين سرت و ديوار قرار بدم تا سر كوچولوي خوشگلت كمتر اذيت بشه. من خيلي دوست دارم و دلم نمي خواد اذيت بشي.»
      ✳️به علاوه، اطمينان حاصل كنيد كه كودك به اندازه كافي اسباب بازي در اختيار دارد و نيازي نيست كه به وسايل و اسباب بازي خواهر و برادر يا همسالانش دست بزند وسايل مشترك آنها را به حداقل برسانيد و با در اختيار قرار دادن توجه مثبت و علاقه مندي بدون چون و چرا، به همراه در آغوش گرفتن و نوازش كودك احساسات مثبت را جايگزين حسادت ها و عواطف منفي در كودك نماييد.

      موفق باشید
      مشاور نی نی کده – زهرا صادقیان (درمانگر خانواده و مشاور کودک)

  17. نجمه می‌گه:

    سلام.خداقوت.پسری دارم2.5ساله که اکثرمواقع چیزی میخوادفقط گریه میکنه واصلآحرف نمیزنه.هرچی باآرومی باهاش حرف میزنم ومیخوام که خواستش روبفهمم بدترمیکنه.وبایدحتمآباخشونت آرومش کنم.به نوبه ای ازهمون نوزادی چون افسردگی داشتم اصلآباهاش خوب رفتارنکردم.حالاواقعآموندم که بایدچیکارکنم ونمیخوام که باهاش بدرفتاری داشته باشم چون خیلی ترسووبی عرضه است درزمان بازی باکودکهای هم سن یاکوچیکتروبزرگترازخودش.ممنون میشم اگرراهنمایی کنید.

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      👈این یک نشانه است
      نمی‌توان به صورت واضح درباره مشکل کودک صحبت کرد چون طیف عوامل گوناگونی در بروز رفتار موثر است اما در میان پسربچه‌ها این یک نشانه است. ممکن است این رفتار در یک جایی از خانواده یادگری یا تقویت شده باشد. از آنجایی که شما مامان عزیز افسردگی داشتید قطعادر هنگام رسیدگی به کودک پرخاشگری داشتید و این باعث عدم برقراری رابطه امن با فرزندتان شده است👈 فرزند شما دچار تنش شده است و باید ابتدا شما تمام مواردی که در نظر دارید در کودکتان اصلاح شود را تهیه کنید و به این موضوع دقت کنید او تنها دو سال و نیم دارد و با کمی صبوری و حوصله همه چیز را یاد میگیرد
      ✳️از اينكه اينقدر با ريزبيني به دنبال تربيت فرزند خود هستيد خوشحال شدم. با جديتي كه نشانه هایش در شما وجود دارد، مطمئن هستم كه شما مي توانيد در تربيت فرزند خود موفق باشيد،

      مشاور نی نی کده – زهرا صادقیان (درمانگر خانواده و مشاور کودک)

  18. meysa می‌گه:

    با سلام دختری دارم که سه سال و سه ماهشه خیلی عصبیه بارها اونو دکتر بردم ولی دکتر میگه کاملا رفتاراش عادین اما میبینم اصلا نمیتونه با بچه های همسنش اروم بازی کنه همش جیغ میزنه حتی شده خودشم از شدت عصبانیت میزنه الان چند وقته میگه دندونم درد میکنه جای دندون عقلش ورم کرده ممکنه این رفتارا از دندون در اوردن باشه؟تو رو خدا راهنمایی کنید خیلی در مونده شدم

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      👈كودك مي‌زند چون نمي‌تواند احساسات خود را به ما منتقل كند. وقتي به احساسات كودكتان آگاه باشيد ديگر دليلي براي كتك زدن وجود ندارد. مثلا به او بگـوييد «حتما از اينكه به تو اجازه نداده‌ام اين‌كار را بكني خيلي ناراحت هستي!» با اين جمله به او نشان می‌دهید كه احساس او را درک کرده‌اید و به او حق مي‌دهيد كه احساس عصبانيت كند و اين طبيعي است.
      ما با این کار به کودکمان مي‌آموزيم، ابا روشي غير از كتك زدن عصبانيت خود را ابراز كند.
      👈درد های بدنی مثل دندان درد و دل درد و استفراغ صبحگاهی بدون دلیل خاص ناشی از اضطرابی است که کودک دارد و نیاز به توجه مادر در او دیده میشود تا احساس امنیت کند
      ✳️مامان مهربون لطفا جهت کاهش اضطراب از مشاور خانواده کمک بگیرید.

      موفق باشید
      مشاور کودک و خانوده ی نی نی کده – خانم صادقیان

  19. فاطمه می‌گه:

    با سلام دختری دارم سه ساله ، الان 2 هفته هست عصبی و پرخاشگر شده و تو حرف زدنشم مشکل پیدا کرده قبلا خیلی قشنگ حرف میزد لطفا راهنماییم کنین چکار کنم

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام وقتي كه كودك راه رفتن و تكلم را بياموزد روش‌هاي بيان مشكلات هيجاني او هم توسعه مي‌يابد. در اين حال ممكن است مشكلات هيجاني خود را از راه تخريب و مخالفت‌جويي و منفي‌كاري و پرخاشگری ابراز كند.
      👈معمولا بین ۲ تا ۵ سالگی و پس از آنکه کودک دوره ای از رشد طبیعی گفتار را سپری کرد، بعلت درون ریزی که بخصوص دختر بچه ها برخلاف پسر بچه ها در هنگام بروز خشم دارند در تلکم دچار مشکل میشوند
      👈. اگرچه بیشتر خانواده ها ترسیدن یا ضربه عاطفی به کودک را عامل اصلی دانند، ولی ترس یا ضربه های روحی به تنهایی نمی توانند باعث ایجاد لکنت و یا مشکل در حرف زدن شوند.
      ✳️مامان برای کمک به کودک به این توصیه ها دقت کن:
      * با آرامش کامل به آنچه کودک می گوید گوش دهید نه به اینکه چگونه می گوید.

      * بگذارید خودش حرفش را تمام کند، شما جمله او را کامل نکنید.

      * هنگام صحبت کردن با او تماس چشمی داشته باشید.

      * کودک زمانی که خودش آغاز به صحبت می کند، راحت تر از زمانی است که از او سوالی پرسیده می شود، پس برای اینکه خودبخود سر صحبت را باز کند، با او در مورد فعالیتهایی که به آن ها علاقه مند است صحبت کنید و در فواصل چند لحضه سکوت کنید و در فواصل چند لحظه سکوت کنید تا اگر مطلبی دارد بیان کند.

      * برای پاسخ دادن به سوال به کودک فشار نیاورید.

      * پس از اینکه صحبتش تمام شد، با آرامش و با به کار بردن تعدادی از لغات خودش به او پاسخ دهید.

      * هرگز هنگام صحبت کودک از عباراتی چون زودباش، الان صحبت نکن کار دارم استفاده نکنید.

      * هرگز به او نگوییدکه چه کار کند تا لکنت نداشته باشد. عباراتی نظیر یواش، آهسته، نفس عمیق بکش، آرام تر صحبت کن از این قبیلند.

      * حداکثر روزی 15 دقیقه را به صحبت آرام با کودک اختصاص دهید. مثلا برای او کتاب بخوانید.

      * شعر بخونبد و از او بخواهید با صدای بلند شعر بخواند هم سطح پرخاشگری کودکتان پایین می آید هم احساس مهم بودند به او دست میدهد

      ✳️مامان مهربون این فعالیت ها ممنوع:

      کامل کردن جملات کودک
      دستپاچه کردن و وادار کردن او به تکمیل جملاتش
      قطع کردن نابجای گفتار کودک
      انتقاد مکرر و اصلاح تلفظ صداها و کلمات کودک
      شتاب زدگی در زندگی روزمره
      درخواست اینکه در حضور دوستان، بستگان و یا همسایه ها چیزی را تعریف کند.
      👈مقصر دانستن در کشمکش بین دیگر کودکان که از همه عوامل در تشدید پرخاشگری کودک مهم تر است .
      موفق باشید
      مشاور کودک و نوجوان نی نی کده – خانم صادقیان

  20. فائزه می‌گه:

    سلام عرض خسته نباشید پسری دارم 2سالو 10 ماهشه خیلی حرصیه هرجا میبرمش با بچه ها دعوا میکنه جدیدا هم اصلا حرف گوش نمیکنه لج میکنه بدتر میخواستم کمکم کنید ممنون از لطفتون

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      👈پسربچه‌ها یک مکانیسم دفاعی دارند که به آن برونی‌سازی کردن می‌گویند. به این معنا که اگر یک مشکل داشته باشند معمولا با درگیر شدن با محیط سعی می‌کنند آن مشکل را برطرف کنند یا هیجان منفی را کم کنند.

      ✳️به این توصیه ها عمل کنید:
      🔹 توجه به بخشی از رفتار کودک که اتفاقا مثبت است می‌تواند بسیار موثر باشد.
      🔹 در مقابل رفتار پرخاشگرانه صبر کنید و اجازه ندهید کودک خشم‌تان را تحریک کند.
      🔹 بی‌توجهی کنید. مدت زمانی بی‌توجهی کردن باعث می‌شود کودک نسبت به آن رفتار سرد شود.
      🔹 کودک را نترسانید. در برخی خانواده‌ها کودک را از پدر می‌ترسانند. ترساندن کودک را تحریک می‌کند. در برخی کودکان همین باعث اختلال رفتاری و در نهایت منجر به پرخاش می‌شود.
      موفق باشید
      مشاور کودک نی نی کده – خانم صادقیان

  21. روشا می‌گه:

    سلام.متن ها عالی بود.من یه دختر دوسال وده ماه دارم چندوقتی خیلی پرخاشگرو لجباز شده فورا جیغ میکشه به مدت طولانی.دست به زن هم داره واقعا ناراحت این قضیه هستم چکار باید بکنم.خواهش میکنم جوابگو باشید

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      با سلام
      👈در 2 تا 3 سالگي كودك گاهي رفتارهايي دارد كه مورد قبول خانواده نيست . عصبانيت شايع‌ترين مشكل بچه‌هاست در واقع تجلي درد و ناكامي كودك به دليل ناتواني او در كنترل جهان اطراف است. از آنجا كه كودك نوپاست، احساسات او بسيار قوي است اما وسيله كافي براي ابراز آن ندارد و همین او را نااميد كرده و از عصبانيت منفجر مي‌كند. در نهايت او با تنها وسيله‌اي كه در اختيار دارد به دیگران حمله مي‌كند يعني با كتك زدن جلب توجه می‌کند

      👈كودك نياز به توجه دارد به‌طور معمول او ترجيح مي‌دهد از راه‌هاي مثبت يعني با انجام كارهاي خوب اين توجه را به‌دست آورد اما اگر تشويق كارهاي خوب به اندازه كافي نباشد و كودك مورد بي‌توجهي قرار گيرد، براي او توجه منفي هم بهتر از بی‌توجهی است. كودكي كه اغلب مورد غفلت واقع مي‌شود ممكن است پس از مدتي كشف كند كه اگر جنگ و دعوا راه بيندازد و ديگران را بزند در مركز توجه ديگران قرار مي‌گيرد.ا
      ✳️ارتباط كلامي را یاد دهید

      👈کودک باید بیاموزد که از كلمات براي بيان احساسات منفي‌اش استفاده كند. به كودك ياد بدهيم در زمان مناسب بگويد «الان عصبانی هستم!» وقتي كودك بتواند احساسات خود را مستقيما و مانند افراد بالغ بيان كند، شیوه كتك زدن به تدريج متوقف مي‌شود.

      ✳️احساساتش را تصديق كنيد

      👈كودك مي‌زند چون نمي‌تواند احساسات خود را به ما منتقل كند. وقتي به احساسات كودك آگاه باشيد و آن ‌را تصديق كنيد، ديگر دليلي براي كتك زدن وجود ندارد. مثلا به او بگـوييد «حتما از اينكه به تو اجازه نداده‌ام اين‌كار را بكني خيلي ناراحت هستي!» با اين جمله به او نشان می‌دهید كه احساس او را درک کرده‌اید و به او حق مي‌دهيد كه احساس عصبانيت كند و اين طبيعي است. آنچه ما با این کار به او مي‌آموزيم، اين است كه با روشي غير از كتك زدن عصبانيت خود را ابراز كند.

      ✳️الگوی خوبی باشید

      👈كودكان اگر ببينند والدين آنها تنبيه بدني را به‌كار مي‌برند، بيشتر تمايل به کتک زدن بچه های دیگر پيدا مي‌كنند. اگر راجع به رفتار خشن كودك نگران هستید، نبايد به او اجازه دهيد شما را در حال كتك زدن حتي به‌عنوان تنبيه ببيند.جلب توجه منفی می‌کند

      👈عامل دیگر می‌تواند جلب کردن توجه منفی باشد. بی‌توجهی والدین می‌تواند برای کودکان تولید خشم کند و در این صورت رفتارهای ناسازگارانه‌ای از خود نشان می‌دهند. وقتی چنین رفتاری بروز می‌کند والدین مجبورند به آن رفتار توجه کنند. به این ترتیب کودک توجهی را که ندارد از این طریق کسب می‌کند و در او تقویت می‌شود.

      موفق باشید
      مشاور کودک و نوجوان نی نی کده – خانم صادقیان

  22. بهار می‌گه:

    با سلام پسرم من ضمن اينکه بقيه بچه ها رو گاز ميگيره دست خودش رو هم بيشتر از بقيه گاز ميگيره ميشه راهنماييم کنين

    • مشاور کودک نی نی کده می‌گه:

      سلام
      مامان عزیز اغلب دلايل اصلي گاز گرفتن بچه‌ها شامل اين موارد است:
      كنجكاوي
      جلب توجه
      گرسنگي
      استرس يا اضطراب
      ترس يا دفاع از خود
      عصبانيت يا خستگي ناشي از تحريك‌هاي بيش‌ازحد محيط
      دندان در آوردن
      نشان دادن محبت!

      ✳️✳️ اگر کودکی را گاز میگیرد اقداماتی زیر را انجام دهید :
      1.ابتدا توجه خود را به فردی معطوف می کنیم که گاز گرفته شده است؛ به خصوص اگر کودک باشد و وی را آرام می کنیم.

      ۲. سریع، ولی با آرامش، مداخله کنید. کودک را از جمع دور کنید. هرگز برای تلافی، او را گاز نگیرید. قاطعانه، به وی بگویید «گاز نگیر. گاز گرفتن، آسیب می رساند و من به تو اجازه نمی دهم گاز بگیری و به کسی آسیب برسانی.»

      ۳. اثر گاز گرفتن وی را توضیح دهید؛ مثلا بگویید «علی گریه می کند؛ چون تو، او را گاز گرفته ای و به او آسیب رسانده ای.»

      ۴. برطرف کردن علل احتمالی گاز گرفتن. استرس هایی نظیر شلوغی، سروصدا، گرسنگی، خستگی، خواب آلودگی، نبودن اسباب بازی، بی توجهی یا توجه زیاد به کودک، می تواند او را در این حالت قرار دهد.

      ۵. بر حسب سن کودک، برای مدت زمانی، وی را از جمع دور کرده، در یک اتاق خلوت، دور از هرگونه عامل خطر یا محرک قرار می دهیم و به وی می گوییم که در صورت تکرار گاز گرفتن، این کار را برای وی تکرار می کنیم.

      ۶. به کودک خود آموزش دهید که برای بیان احساسات، به جای کارهای این چنینی، از لغات استفاده کند؛

      ✳️✳️👈نکته مهم اینکه :صرف این‌که گاز گرفتن یک عمل طبیعی در سن کودک شماست، نباید باعث بشود شما این کار را به کلی نادیده بگیرید. «گاز گرفتن یا کتک زدن کودکان دیگر از سوی کودک شما، وقتی طبیعی است که در ماه فقط یکی، دو بار رخ دهد. اگر فرزندتان هفته‌ای چند بار این کار را تکرار می‌کند، باید نگران شوید.»همچنین اگر گاز گرفتن آن قدر تکرار شود که بقیه بچه‌ها، فرزند شما را به این عادت بشناسند و او را در بازی‌های خودشان شرکت ندهند، این موضع هم می‌تواند بر روحیه فرزندتان تاثیر منفی داشته باشد. با مربی مهد کودک صحبت کنید تا اگر چنین شرایطی برای کودک شما پیش آمده با همکاری هم آن را برطرف کنید.

      موفق باشید
      زهرا صادقیان – درمانگر خانواده و مشاور کودکِ نی نی کده

نظر شما چیه؟

نی نی کده را دنبال کنید

خرید خاویار برای بارداری انجمن دیابت گابریک

جستجو

دریافت مقالات با ایمیل:

پس از عضویت ، ایمیل تایید برای شما ارسال میشود.

طراحی اتاق کودک طراحی اتاق کودک

چگونه اتاقی هماهنگ با سن کودک خود طراحی کنید

هنر کودکانههنرهای کودکانه

انواع هنرهای مختلف برای پرورش خلاقیت کودکان

زبان انگلیسی و فرانسه کودکان زبان انگلیسی و فرانسه کودکان

کودکان می توانند از دو سالگی دو زبان را یاد بگیرند

 جشن تولدهای کودکانه جشن تولدهای کودکانه

یک جشن تولد متفاوت از آنچه تا کنون برای کودک خود گرفته اید